
چکیده
بدیع از دیدگاه زیباییشناسی، دانشی است که با آن راههای زیبایی سخن آشکار میشود و علم آرایش کلام است که زبان معمولی را به شعر تبدیل میکند. فیاض لاهیجی (ف 1071ه.ق)، از جمله شاعران سبک هندی است که در بیان افکار و اندیشهها، با زبانی شاعرانه از دانش بدیع که پایههای اصلی آن مبتنی بر صناعات لفظی و معنوی میباشد، استفادة فراوانی برده است. در این پژوهش که به شیوة توصیفی- تحلیلی انجام میشود، دیوان اشعار فیاض لاهیجی از دیدگاه نقد زیباییشناسی، مخصوصاً دانش بدیع، مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته و عوامل زیباییآفرین بدیعی شعر او، هم از لحاظ نوع و هم از لحاظ میزان کاربرد، بررسی و تجزیه و تحلیل میشود. فیاض لاهیجی به منظور بیان افکار و تجربههای عرفانی خویش، از صنایع معنوی مخصوصاً تلمیح و مراعاتالنظیر، نسبت به سایر شگردهای بلاغی بیشتر بهره برده است.
واژگان کلیدی: زیباییشناختی، بلاغت، بدیع، فیاض لاهیجی.
فهرست مطالب
فصل اول: مقدمه و کلیات
1-1بیان مسئله و سؤالات ...2
2-1 پیشینة پژوهش ..4
3-1 ساختار پژوهش ...... 8
4-1 فرضیه پژوهش ...8
5-1 اهداف تحقیق ......................................................................................................................................................9
6-1 روش کار ...............................................................................................................................................................9
7-1 تعریف بدیع از دیدگاه بلاغت سنّتی و جدید .............................................................................................10
8-1 تعریف زیباییشناسی از دیدگاه اندیشمندان .............................................................................................13
فصل دوم: صنایع زیباییآفرین لفظی در دیوان فیاض لاهیجی
تعریف صنایع لفظی ..................................................................................................................................................17
الف- روش تکرار ........................................................................................................................................................18
1- تکرار واج ...............................................................................................................................................................19
1-1 همحروفی ...........................................................................................................................................................21
2-1 همصدایی ...........................................................................................................................................................23
2- تکرار هجا ............................................................................................................................................................25
3- تکرار واژه .............................................................................................................................................................26
1-3 جناس .................................................................................................................................................................27
1-1-3 جناس تام .....................................................................................................................................................29
2-1-3 جناس زاید ...................................................................................................................................................31
3-1-3 جناس با اختلاف حرف ..............................................................................................................................34
4-1-3 جناس مکرّر ..................................................................................................................................................36
5-1-3 جناس خط ...................................................................................................................................................37
6-1-3 اشتقاق ...........................................................................................................................................................38
7-1-3 شبه اشتقاق ..................................................................................................................................................39
8-1-3 جناس محرّف ...............................................................................................................................................40
2-3 تکریر ...................................................................................................................................................................42
1-2-3 ردالصدر إلی العجز ......................................................................................................................................44
2-2-3 ردالعجز إلی الصدر ......................................................................................................................................46
3-2-3 عکس لفظی .................................................................................................................................................48
3-3 تکرار نحوی ........................................................................................................................................................49
4-3 سجع ...................................................................................................................................................................51
1-4-3 موازنه .............................................................................................................................................................52
2-4-3 مزدوج ............................................................................................................................................................54
پی نوشتهای فصل دوم ..........................................................................................................................................55
فصل سوم: صنایع زیباییآفرین معنوی در شعر فیاض لاهیجی
تعریف صنایع معنوی ................................................................................................................................................61
الف- روش تناسب .....................................................................................................................................................62
1- مراعات النظیر ......................................................................................................................................................64
2- تضاد .......................................................................................................................................................................67
3- تلمیح .....................................................................................................................................................................71
4- ارصاد و تسهیم ....................................................................................................................................................84
5- جمع .......................................................................................................................................................................86
6- تقسیم ....................................................................................................................................................................88
ب- روش غیر منتظره بودن و غافلگیری ..............................................................................................................89
1- متناقض نمایی .....................................................................................................................................................90
2- استثنای منقطع ..................................................................................................................................................95
3- ذم شبیه به مدح .................................................................................................................................................97
4- مدح شبیه به ذم .................................................................................................................................................99
5- استتباع ...............................................................................................................................................................101
6- التفات ..................................................................................................................................................................103
7- تجرید ..................................................................................................................................................................106
پ- روش بزرگنمایی ............................................................................................................................................108
1- اغراق ...................................................................................................................................................................109
2- تجاهل عارف .....................................................................................................................................................112
3- صفت شاعرانه ...................................................................................................................................................114
4- مقایسه و سنجش ............................................................................................................................................116
ت- روش دو یا چند بُعدی بودن ........................................................................................................................118
1- ایهام ...................................................................................................................................................................119
2- ایهام تناسب ......................................................................................................................................................121
ث- روش استدلال .................................................................................................................................................123
1- حسن تعلیل ......................................................................................................................................................124
2- مذهب کلامی ....................................................................................................................................................126
3- ارسال المثل ......................................................................................................................................................128
ج- دیگر صنایع زیباییآفرین معنوی ...............................................................................................................133
1- حسن طلب .......................................................................................................................................................133
2- حسّامیزی ..........................................................................................................................................................135
3- تضمین ...............................................................................................................................................................141
4- ابداع ....................................................................................................................................................................143
پی نوشتهای فصل سوم ......................................................................................................................................145
نتایج پژوهش ...........................................................................................................................................................162
1-1 جدول بسامد انواع روش تکرار در شعر فیاض لاهیجی .........................................................................163
2-1 نمودار بسامد انواع روش تکرار در شعر فیاض لاهیجی .........................................................................163
3-1 جدول بسامد انواع روش تکرار واج در شعر فیاض لاهیجی .................................................................164
4-1 نمودار بسامد انواع روش تکرار واج در شعر فیاض لاهیجی .................................................................164
5-1 جدول بسامد انواع روش تکرار واژه در شعر فیاض لاهیجی ................................................................165
6-1 نمودار بسامد انواع روش تکرار واژه در شعر فیاض لاهیجی .................................................................165
7-1 جدول بسامد انواع جناس در شعر فیاض لاهیجی .................................................................................166
8-1 نمودار بسامد انواع جناس در شعر فیاض لاهیجی .................................................................................166
9-1 جدول بسامد انواع تکریر در شعر فیاض لاهیجی ..................................................................................167
10-1 نمودار بسامد انواع تکریر در شعر فیاض لاهیجی ................................................................................167
11-1جدول بسامد انواع سجع در شعر فیاض لاهیجی .................................................................................168
12-1 نمودار بسامد انواع سجع در شعر فیاض لاهیجی ................................................................................168
13-1 جدول بسامد انواع روش تناسب در شعر فیاض لاهیجی ..................................................................169
14-1 نمودار بسامد انواع روش تناسب در شعر فیاض لاهیجی ..................................................................169
15-1 جدول بسامد روش غیر منتظره بودن و غافلگیری در شعر فیاض لاهیجی ..................................170
16-1 نمودار بسامد روش غیر منتظره بودن و غافلگیری در شعر فیاض لاهیجی ..................................170
17-1 جدول بسامد انواع روش بزرگنمایی در شعر فیاض لاهیجی ..........................................................171
18-1 نمودار بسامد انواع روش بزرگنمایی در شعر فیاض لاهیجی ...........................................................171
19-1 جدول بسامد انواع روش دو یا چند بُعدی بودن در شعر فیاض لاهیجی .......................................172
20-1 نمودار بسامد انواع روش دو یا چند بُعدی بودن در شعر فیاض لاهیجی .......................................172
21-1 جدول بسامد انواع روش استدلال در شعر فیاض لاهیجی ................................................................173
22-1 نمودار بسامد انواع روش استدلال در شعر فیاض لاهیجی ................................................................173
23-1 جدول بسامد سایر روشهای زیباییآفرین در شعر فیاض لاهیجی ................................................174
24-1 نمودار بسامد سایر روشهای زیباییآفرین در شعر فیاض لاهیجی ................................................174
نتیجهگیری .............................................................................................................................................................175
فهرست منابع .........................................................................................................................................................178
1-1 بیان مسأله و سؤالات
بحث زیبایی و زیباییشناسی، از زمان ارسطو (ف 322 ق.م) مطرح شده است. ارسطو، زیبایی را در هماهنگی اجزا و دقیق بودن میداند(احمدی،64:1391). از سدة هجدهم به این سو، زیباییشناسی به عنوان یک علم قلمداد شد. «زیبایی، جور آمدن و هماهنگی اعضای متشکله و کیفیت هر شیء یا هر جسم، با داشتن سازش با پیرامون و ایجاد تأثیر جاذب و ستایشآور در انسان است»(دانشور،135:1375). کانت (ف 1804م)، زیباییشناسی را بنا نهاد و به دو بخش زیبایی و هنر تقسیم کرد. «به عقیدة وی، زیبایی، مفهومی ذوقی و رها از هرگونه بهره و سود است»(احمدی،81:1391).
صنایع بدیعی نیز از جمله شیوههای زیباییآفرین کلام هستند، یعنی ترفندهایی که در زبان نظام جدیدی به وجود میآورند و سبب آشنایی زدایی و غرابت آن میگردند. «در حقیقت بدیع چنان که قدما گفتهاند، علمیاست که از وجوه تحسین کلام بحث میکند و مجموعه شگردهایی است که کلام عادی را کم و بیش تبدیل به کلام ادبی میکند و یا کلام ادبی را به سطح والاتری تعالی میبخشد»(شمیسا،11:1378). به عبارت دیگر «از دیدگاه زیباییشناسی، بدیع دانش شناخت راههای زیباییآفرین سخن میباشد»(اکبر زاده،162:1384).
تقریباً بیشتر علمای بلاغت، ترفندهای بدیعی را از دید علمی نگریستهاند و به همین خاطر آنچه در کتابهای بدیع از گذشته تا امروز آمده، نقش و ارزش زیبایی صنایع بدیعی را نشان نمیدهند، حال آنکه «جوهر شعر زیبایی میباشد و لازم است که صنایع بدیعی از دیدگاه عوامل زیباییآفرین بررسی شود»(وحیدیان کامیار،12:1379).
ملاعبدالرزاق بن علی بن حسین (ف 1071 ه.ق)، از اساتید بزرگ فلسفه و حکمت و کلام دورة صفویه (قرن یازدهم) و یکی از شعرای توانای این دوره میباشد. وی یکی از بزرگان حکمت مشاء و اشراق و از متکلمان بزرگ، نه تنها در چهار قرن اخیر بلکه یکی از محققترین اندیشمندان دورة فرهنگ اسلامی است. «قدر و منزلت این حکیم متأله نه تنها در کلام و عرفان، بلکه ارج و منزلت او در هنر شعر و شاعری و قدرت بیان او در لطایف اندیشههای انسانی نیز نادیده و یا ناشناخته مانده است»(صفا،1230:1316).
محل تولد و زمان دقیق ولادت او مشخص نیست. ولی آنچه مسلم است و از لقب لاهیجی بر میآید، وی در لاهیجان و یا اطراف آن متولد شده است. «خانوادة او ظاهراً از طبقهای نبوده است که نویسندگان به شرح حال و آثار او عنایتی بکنند. با این وصف وی در لاهیجان زاده شده و شاید مقدمات علوم را در آن محل دیده و سپس برای ادامه تحصیل نخست به تبریز میآید و از تبریز به کاشان، اصفهان و شیراز مسافرت میکند»(هدایت382:1336). ایّام زندگی فیاض را میتوان به دو دوره تقسیم کرد: «دورة اول که ایام کودکی و اوایل جوانی اوست، برای ما روشن نیست که بر او چه گذشته و خانواده او در کجا و چگونه زندگی میکردند. ولی دورة دوم زندگی او را ما در قصاید و قطعات سرودهاش مییابیم. این ایام مقارن با حکومت شاه صفی (ف 1052ه.ق) و شاه عباس ثانی (ف 1077ه.ق) است»(قمی،224:1363).
فیاض لاهیجی یکی از شاگردان ملاصدرا (ف 1050ه.ق)، میر محمدباقر داماد (ف 1063ه.ق) و صدرالدین محمد شیرازی (ف 1065ه.ق) است. فیاض پیرو سبک هندی و شعر دورة قرن یازدهم میباشد. «از ویژگیهای عمدة شعر وی، باریکاندیشی، آوردن ارسالالمثل، کنایات، استعارات خاصّ، هنرهای بدیعی و بیانی و گرایش به شعر عامیانه و مذهبی با معانی و مفاهیمی که در اذهان مردم زنده است. او با مهارت و استادی چنان بر الفاظ و معانی مسلّط است که به راحتی شعر میسراید»(مدرس،1326،ج361:4). دیوان اشعار فیاض لاهیجی شامل هفتصد غزل، سی و هفت قصیده، دوازده قطعه، چهار ترکیب بند، یک ترجیع بند، یک ساقی نامه و یک مثنوی و معراجیه، صد و پنجاه و سه رباعی و در مجموع دارای 9902 بیت میباشد. در این تحقیق نحوة به کارگیری صنعت بدیع از دیدگاه زیباییشناختی در دیوان فیاض لاهیجی بررسی میگردد و تلاش میشود که به سؤالات زیر پاسخ داده شود:
1- عوامل زیباییآفرین صنایع بدیعی در دیوان فیاض لاهیجی چیست؟
2- پرکاربردترین عامل زیباییآفرین بدیعی در شعر فیاض لاهیجی کدام است؟
2-1 پیشینة پژوهش
با توجه به بررسیهای به عمل آمده، مشخصگردید که دیوان فیاض لاهیجی از دیدگاه زیباییشناختی، مورد بررسی قرار نگرفتهاست و پژوهشهای انجام شده، بیشتر مبتنی بر بازتاب اندیشهها و افکار دینی، فلسفی و عرفانی وی میباشد که در اینجا به معرفی آنها پرداخته میشود:
احمدی (1380) در پژوهشی با عنوان: «فیاض لاهیجی شاعر ولایت مدار» معتقد است که فیاض لاهیجی به عنوان شاعر فیلسوف، متکلم و عالم دینی، از جمله کسانی است که شعر را محمل اندیشة ناب و ابزار بیان حق دانسته است، وی بخشی از اشعار خود را در مدح و منقبت امامان و پیامبران سروده است.
عطایینظری (1389) در تحقیقی به نام: «بررسی اندیشههای کلامی فیاض لاهیجی» تلاش کرده است که پس از تشریح آراء و دیدگاههای فیاض در مباحث مختلف کلامی، با استفاده از تحلیلهای ساختاری و محتوایی، در آثار کلامی وی مانند گوهر مراد، سرمایة ایمان و شوارق، نقش او را در فرایند فلسفی شدن علم کلام تبیین کند.
عطایینظری (1390) در مقالة دیگری با عنوان: «نقش فیاض لاهیجی در فلسفی شدن کلام شیعه» تمامی آثار فیاض را مورد تحلیل قرار داده و نقش وی را در فرایند فلسفی شدن کلامش تبیین نموده و اعتقاد دارد که آثار وی، تمام شاخصهها و ویژگیهای مکتب فلسفه را داراست.
آخوندی (1390) در پژوهشی تحت عنوان: «فرهنگ تشبیهات غزلیات فیاض لاهیجی» به بررسی تشبیهات غزلیات وی پرداخته است. در این پژوهش، اکثر تشبیهات غزلیات فیاض از لحاظ طرفین تشبیه و ساختار، مورد بررسی قرار گرفتهاست. اغلب تشبیهات فیاض از نوع حسی به حسی است و تشبیهات مؤکّد نسبت به تشبیهات مرسل، از بسامد بیشتری برخوردار میباشد و از لحاظ شکل ظاهری، بسامد تشبیه مضمر بیشتر از تشبیهات دیگر است.
نوریان (1390) در تحقیقی با عنوان: «فرهنگ تلمیحات غزلیات فیاض لاهیجی» دربارة فیاض و تلمیحات اشعار او میگوید که وی از معدود دانشمندان و فلاسفهای است که شعر را به طور جدی دنبال کرده و کثرت تلمیحات، خصوصاً تلمیحات عرفانی، از ویژگی غزلهای اوست و تقریباً از تمام گونههای تلمیح استفاده کردهاست.
صادقی حسنآبادی و عطایینظری (1391) در تحقیقی با عنوان: «ملاکها و ویژگیهای مکتب کلام فلسفی در شیعه (با رویکرد به آثار فیاض لاهیجی» پس از ارائة تعریفی دقیق و جامع از کلام فلسفی، ملاکها و ویژگیهای آن را بازشناسی و معرفی کرده است، سپس آراء و اندیشههای کلامی فیاض را مورد بحث قرار داده است.
همچنین تاکنون پایاننامهها، کتابها و مقالات بسیاری در مورد بدیع نوشته شده است، اما بحث زیادی در مورد بدیع از دیدگاه زیباییشناختی نشده است. از جمله کتابها و مقالاتی که در این زمینه نوشته شده است، میتوان به موارد ذیل اشاره کرد.
شمیسا (1378) در کتابی به نام: «نگاهی تازه به بدیع»کوشیده است تا مباحث بدیع را با دیدی نو و جدید بیانکند و صنایع لفظی، از نظر موازین آواشناسی و چگونگی قرارگرفتن حروف صامت و مصوت در کلمه را مورد بررسی قرار دهد و همچنین در برخی موارد، عامل زیباتر شدن صناعات ادبی را بیان کرده است، نظیر آرایة تکرار که زیبایی آن ناشی از موسیقی و نظم میان کلمات میباشد.
وحیدیان کامیار (1379) در کتاب: «بدیع از دیدگاه زیباییشناسی» ابتدا هر ترفند بدیعی را مورد تحلیل و بررسی قرار داده و سپس دربارة عامل و یا عوامل زیبایی و اهمیّت آن در ادب گذشته و امروز، سخن گفته است و در این کتاب، همة ترفندهای ادبی بر اساس شش عامل زیباییآفرین (تکرار، تناسب، غیرمنتظره بودن، بزرگنمایی، چند بعدی بودن و استدلال) تنظیم گردیده است و از نخستین کتابهایی است که تا به حال بر پایة اصول زیباییشناختی تدوین یافته است.
محبّتی (1380) در کتاب: «بدیع نو، هنر ساخت و آرایش سخن» دربارة خاستگاه بدیع و عوامل پیدایش آن سخن گفته و آرایههای سنّتی بدیع، نظیر سجع، جناس، ترصیع و... را مورد مطالعه قرار داده است و در پایان مباحث تازة بدیع، از جمله زیباییشناسی را با آوردن غزلی از حافظ، مطرح نموده است و بیان میکند که یکی از مهمترین و ضروریترین میدانها برای کشیدن منظرهها و روشهای تازه، مجموعة علوم و فنون زیباییشناختی در گستردة زبان و ادبیات فارسی از آغاز تا به امروز است.
اشرفزاده (1380) در پژوهشی تحت عنوان: «کند و کاو زیبایی شناسانه در مورد جناس» زیباییهای دوگانة جناس را نشان داده و تقسیمبندی تازهای از آن کرده است. نویسنده برای جناس دو بُعد اساسی قایل شده است. یکی بُعد لفظی، که همجنسی حروف در کلمات متجانس است و دیگری بُعد معنایی، که اختلاف معنایی میان کلمات است و به این نتیجه رسیده که زیبایی جناس، در تداعی معانی، کشف ابهام شگفتانگیز و غرابت واژههای متجانس است که شعر را موسیقیاییتر و نثر را منسجمتر میکند.
راستگو (1384) در کتابی تحت عنوان: «هنر سخنآرایی (فن بدیع)» به بخشبندی متفاوتی از آرایههای ادبی پرداخته و در مواردی زیبایی هر صنعت بدیعی را توضیح داده است. نظیر واجآرایی که زیبایی آن به جهت ایجاد موسیقی گوشنواز آن است.
حسام پور و حسنلی (1384) در مقالهای با عنوان: «زیباییشناسی شعر خیام- پیوند هنری اجزای کلام» صنایع بدیعی نظیر تکرار، تأکید و تناسب را از جمله زیبایی شعر خیام میدانند و این آرایهها را از لحاظ زیباییشناسی بررسی کردهاند و معتقد هستند که تناسب و تکرار، سبب انسجام متن میگردد و این صنایع، هنگامی زیبا هستند که در آنها ایهام هنری وجود داشته باشد و نیز پیوند صورت و معنا و تلفیق پنهان این دو، باعث زیبایی اشعار خیام شده است.
صادقیان (1388) در کتابی به نام: «زیور سخن در بدیع فارسی» که حاوی مباحث و آرایههای بدیعی، اعم از لفظی و معنوی میباشد، سعی کرده است، از آرایههایی سخن بگوید که به سبب لطافت و زیبایی، شاعران و نویسندگان توجّه خاصّی بدانها داشتهاند و در آثار خود از آنها بهره بردهاند و در برخی موارد زیبایی صنایع بدیعی را مطرح کرده است، مانند ارسالالمثل که زیباییاش با رایج بودن و حکمتآمیز بودن جلوه میکند.
با توجه به سابقة تحقیق، مشخّصگردید که در زمینة بررسی صنایع بدیعی از دیدگاه زیباییشناختی در دیوان فیاض لاهیجی، تا کنون پژوهش مستقلی انجام نشده است و لذا به منظور شناخت هر چه بیشتر قدرت و مهارت فیاض لاهیجی در استفاده از شگردهای بلاغی برای بیان افکار و اندیشههای عرفانی وی و میزان تأثیرگذاری شعر او بر مخاطب، انجام این تحقیق امری ضروری مینماید.
3-1 ساختار پژوهش
در نگارش این پایاننامه، ملاک کار کتاب بدیع از دیدگاه زیباییشناسی، تألیف وحیدیان کامیار و کتاب نگاهی تازه به بدیع، اثر شمیسا بوده و استخراج و دستهبندی صنایع و همچنین فصلبندی تحقیق بر اساس این دو کتاب صورت گرفته است. علاوه بر این، هر جا مقاله یا کتاب و هر نوع پژوهشی دیگر در این خصوص وجود داشته، مورد مطالعه قرار گرفته است.
این تحقیق در سه فصل گردآوری و ارائه شده است.
فصل اول: مقدمه و کلیات، شامل بیان مسأله و سوالات تحقیق، پیشینه، ساختار پژوهش، فرضیات، اهداف، روش کار، تعریف بدیع از دیدگاه بلاغت سنّتی و جدید و تعریف زیباییشناسی از دیدگاه اندیشمندان میباشد.
فصل دوم: بررسی و تحلیل صنایع لفظی زیباییآفرین بدیعی در دیوان فیاض لاهیجی است.
فصل سوم: بررسی و تحلیل صنایع معنوی زیباییآفرین بدیعی در اشعار فیاض لاهیجی میباشد و جداول، نمودارهای بسامد و نتیجة تحقیق را شامل میشود.
4-1 فرضیههای پژوهش
- عوامل زیباییآفرین صنایع بدیعی در دیوان فیاض لاهیجی شامل مقولههای تکرار، تناسب، بزرگنمایی و چند بُعدی بودن میباشد.
- پرکاربردترین عامل زیباییآفرین بدیعی در شعر فیاض لاهیجی، مربوط به مقولة تناسب است.
5-1 اهداف پژوهش
1- بررسی عوامل زیباییآفرین بدیعی در دیوان فیاض لاهیجی.
2- تعیین میزان کاربرد صنایع بدیعی در شعر فیاض لاهیجی.
6-1 روش کار
نخست به منظور دستیابی به چارچوب نظری تحقیق، کتابهای بلاغت سنتی و جدید (معاصر) مورد مطالعه و فیش برداری قرار گرفته، سپس نمونههای صنعت بدیع در شعر فیاض، استخراج و دستهبندی شده و از لحاظ زیباییشناسی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است و در پایان نتایج به دست آمده، ارائه شده است.
7-1 تعریف بدیع از دیدگاه بلاغت سنّتی و جدید
آنگاه که گوینده بخواهد سخنش در شنونده تأثیر بیشتری داشته باشد، باید از علوم بلاغت آگاه باشد تا بتواند سخن فصیح و بلیغ بر زبان براند و بدیهیاست که چنین سخن بلیغی هم ابزار تنذیر است و بیم دادن و هم دستمایة موعظه و پند دادن. «علوم بلاغت از قرآن مجید منشأ گرفته است، این علوم در آغاز عنوان مستقلی نداشت و در دل علوم دیگر پراکنده بود. ایرانیان تا قرن چهار هجری گرایشی به بلاغت نداشتند، اما امروزه این دانش چه در زبان عربی و چه در زبان فارسی گسترش بسیار چشمگیری یافته است»(طبیبیان،9:1388). فنون بلاغت از جملة علوم و صناعاتی است که بعد از اسلام تألیف و تدوین شد. در ابتدا معانی، بیان و بدیع به هم آمیخته بود اما تدریجاً از هم جدا گشته و هر کدام به عنوان فنی مخصوص نامیده شد.
اهمیّت دانش بدیع یا زیباییشناسی سخن، بر دوستداران شعر و ادب پوشیده نیست، زیرا شناخت زیباییهای کلام ادبی و آرایههای بدیعی موجب میشود تا خواننده پی به ریزهکاریهای سخن برده، از آثار ادبی لذّت برد و ذوق و استعداد وی نیز پرورش یابد. از این گذشته، بخش زیادی از شهرت و محبوبیت شاعران نامور و گویندگان توانا در کاربرد صحیح و به موقع آرایههای لفظی و معنوی بوده است. همین امور موجب شده ادیبان و سخن شناسان به تدوین و تألیف کتابهای زیادی در زمینة بدیع بپردازند و هر کدام بر گسترش دامنة این دانش که موجب رونق و زیبایی هر چه بیشتر کلام میگردد، اهتمام ورزند.
آرایههای بدیعی هنگامی دارای اهمیّت و درخور توجّهاند که سخن در درجة اول به زیور فصاحت آراسته باشد، یعنی سخن فصیح و به مقتضای حال شنونده بیان شود. در غیر اینصورت صنایع بدیعی لطفی نخواهد داشت. «از این روست که علمای بلاغت، محسّناتی را که کلام از طریق قواعد بلاغی، یعنی معانی و بیان به دست میآورد "محسنات ذاتی" و آنهایی را که از راه صنایع بدیعی کسب میکند، "محسنات عرضی" نامیدهاند و بعضی نیز معانی و بیان را اصل و بدیع را فرع علم بلاغت به شمار آوردهاند»(صادقیان،5:1388).
در تعاریفی که قدما از بدیع ارائه دادهاند، غالباً همین معنی یاد شده است و بدیع را راهی برای زیباسازی سخن میدانند. «بعض العلماء یشبهُ الطائی فی البدیع بصالح بن عبدالقدّوس فی الأمثال و یقول لو أنّ صالحاً نثر أمثاله فی شعره و جعل بینها فصولاً من کلامه لسبق أهل زمانه و غلب علی مدّ میدانه و هذا أعدلُ کلام سمعته فی هذا المعنی»(ابن معتز،1:1945). یعنی برخی از دانشمندان، طائی را در بدیع مانند صالح بن عبدالقدوس در امثال میدانند و میگویند همانا اگر نثر، مانند امثال و حکم در شعر، معتبر بود و برای پیشبرد سخن مردم و گسترش حوزة آن، میانشان فصلهایی قرار میگرفت، این منصفانهترین سخنی است که در این باره شنیدم.
نویسندة کتاب انوارالربیع در تعریف علم بدیع میگوید: «وَ حُدَّ بِاَنَّهُ عِلمُ یُعرفُ بِهِ وجوهُ تحسینِ کلامِ، بعدَ رعایهِ المطابقهِ وَ وضوحِ الدّلاله»(مدنی،بیتا:2). یعنی دانشیاست که شیوههای زیبا ساختن سخن، پس از رعایت حال شنونده و روشنی دلالت بدان شناخته میشود.
السیوطی (ف 878 ه.ق) نیز در تعریف بدیع میگوید:
«علمُ البدیعِ ما به قَد عُرفا وجوهُ تحسینِ الکلامِ اِنً وَفی
مطـابقـاً و قَصـدُهُ جَلِـیُّ وَ مـِنـهُ لفـظـیُّ و مـعنــویُّ»(سیوطی،بیتا:36).
یعنی بدیع دانشیاست که وجوه تحسین کلام با آن شناخته میشود، به شرط آنکه سخن مطابق با حال شنونده و مفهوم آن روشن باشد و آن را به دو دستة لفظی و معنوی تقسیم نمودهاند. صاحب کتاب جواهر البلاغه بدیع را مانند لباسی زیبا میداند که بر سخن پوشانده میشود. «علم الذی یصیفُ إلی جمالها و مزدهر رداء خطاب یعطی المجد و الإزدهار، بعد أن تحدث مع إنکار و التنسیق و آثارها اللفظیه و الروحیه واضحه عن ما هو علیه إراده»(هاشمی،236:1383).
یعنی علمیاست که بر زیبایی و خرّمی سخن میافزاید و به آن جامة شکوه و رونق میبخشد، پس از هماهنگی سخن با مقتضای حال و آشکار بودن دلالت لفظی و معنوی آن بر آنچه از آن اراده شده است.
«و هو علم یعرف به وجوه تحسین الکلام أی یتصور به معانیها و یعلّم اعدادها و تفاصیلها بقدر الطاعه و المراد بالوجوه ما مر فی قوله و تتبعها وجوه آخر تورث الکلام حسنا و قبولا»(تفتازانی،265:1407). یعنی بدیع دانشی است که وجوه زیبایی کلام را میشناساند و یا معانی را به تصویر میکشد و بر میشمارد و به اندازة آنچه که انسان در سخنش میگوید، شرح میدهد و به تبع آن کلام خوب و قابل پذیرشی به وجود میآید.
در کتابهای بلاغت معاصر نیز تعریف بدیع تقریباً مشابه تعریف بلاغت نویسان سنّتی است. نکتهای که در همة این تعریفها جلب توّجه میکند و تا حدودی بین همة آنها مشترک است، آن است که بدیع علمی است که از وجوه تحسین کلام بحث میکند. برخی بر این باورند که کتابهای بدیع سنّتی، صنایع را به نحوی مطرح کردهاند که گویی هیچ ارتباطی بین آنها وجود ندارد و هر صنعت، پدیدهای مجزا و مجرد است و تنها به دنبال نظم و نسقی بودهاند که صنایع را به ترتیب حروف الفبا مطرح کنند، در حالی که «بدیع مجموعه شگردهایی است که کلام عادی را کم و بیش تبدیل به کلام ادبی میکند و یا کلام ادبی را به سطح والاتری تعالی میبخشد»(شمیسا،11:1378). و یا به عبارت دیگر «بدیع، ترفندها و آرایههای ادبی هستند که زبان را به شعر تبدیل میکند»(وحیدیان کامیار،13:1379).
8-1 تعریف زیباییشناسی از دیدگاه اندیشمندان
زیبایی واژهای است که افراد مختلف متناسب با معیارهایی که خود تعیین کردهاند به کار میبرند، به گونهای که بنا به گفتة ولک (ف 1703م) اگر «از وزغی بپرسید زیبایی چیست؟ پاسخ خواهد داد جفتم»(ولک،79:1377).از سوی دیگر، زیبایی و زیباییشناسی با آنکه مورد توجه هنرمندان و فلاسفه و زیباییشناسان بوده، هنوز تعریفی که مورد پذیرش همگان باشد، پیدا نکرده است. در حالی که برخی از دانشمندان زیباییشناس تعریفهایی را برای زیبایی ارائه کردهاند و گروهی دیگر زیبایی را غیرقابل تعریف دانستهاند. برخی نیز وجود ارکان یا معیارهای زیبایی را انکار کرده، گفتهاند: «زیباییشناسی بر چیزی محکم، استوار نیست. کاخیاست پا در هوا»(همان:42).
مشکل عمده آن است که سلیقههای شخصی، عقاید مکتبی- فلسفی، فرهنگ ملی و جایگاه تاریخی هر شخص و گروهی، در راه شناخت و تعیین ارکان زیبایی بسیار مؤثر و موجب بروز اختلاف در بین مدعیان زیباییشناسی بوده است و البته این یک امر طبیعی است. زیبایی و زیباییشناسی، با عناوین مختلف از زمان ارسطو (ف 322 ق.م) و حتی قبل از آن، نزد فیلسوفان هندی و چینی مورد بحث بوده است و هر کدام از زیباییشناسان تعریفی از آن ارائه کردهاند. «در میان فلاسفة قدیم یونان، مفهوم زیبایی از نظر افلاطون مترادف است با مفاهیم منظم و هماهنگ، و کار هنری، آفرینش نظم و قاعدهای خاص است»(احمدی،27:1380).
ارسطو (ف 322 ق.م) هماهنگی، نظم و اندازهای مناسب را از اوصاف امر زیبا میداند و آن را در وحدت اجزاء شعر و درام میجوید و با توجه به ارتباط بین کردار و نمایش، مسألة خیر را هم با مسألة زیبا همعنان میکند(ارسطو،104:1357).
فلوطین (ف 270م) که پیرو مشرب نو افلاطونیان و حلقة پیوند میان فیلسوفان سدههای میانی است، دربارة زیبایی اعتقاد دارد: «الوهیت سرچشمة زیبایی است. عقل و هرچه از عقل فیضان مییابد زیبایی اصیل روح است، نه ناشی از امور بیگانه و بدین جهت است که میگویند روحی که نیک و زیبا شود، همانند خدا میگردد. زیرا خدا، منشأ بخش و بهتر و زیباتر هستی و به عبارت بهتر، منشأ خود هستی یعنی زیبایی است»(فلوطین،118:1366).
«پیشینة زیباییشناسی به عنوان علمی مستقل به نیمة اول قرن هجدهم و حدود سالهای 1735 الی 1758 میلادی میرسد که فیلسوفی آلمانی به نام الکساندر باوم گارتن (ف290 ق.م)، واژة "استتیک" را که قبلاً به معنای "نظریة حساسیت" بود در کتابی به همین نام برای این رشته برگزید»(کیانوش،36:1386).